Αυχενικό σύνδρομο. Όταν ο ίλιγγος επιμένει.

Δεν πρόκειται για μια συγκεκριμένη πάθηση, αλλά μια ομάδα ενοχλημάτων γύρω από τον αυχένα, πού περιλαμβάνει αυχεναλγία, δυσκαμψία, αντανακλώμενο πόνο, νευραλγία, πονοκέφαλο, και ζάλη.

Από τη λειτουργική διαταραχή των σπονδύλων του αυχένα μπορούν να πιεστούν ή να ερεθιστούν τα νεύρα, γι’ αυτό και ο πόνος στην περιοχή του αυχένα μπορεί να ακτινοβολεί στην πλάτη ανάμεσα στις ωμοπλάτες, στους ώμους, τα χέρια, ακόμα μέχρι τα δάχτυλα των χεριών. Επίσης, μπορεί ο πόνος να συνοδεύεται από μυϊκή αδυναμία, αισθητικές διαταραχές (μούδιασμα, βελόνιασμα, κάψιμο) και μειωμένη κινητικότητα. Ο πόνος μπορεί να είναι οξύς ή χρόνιος. Συχνά αναφέρονται ζαλάδες, ίλιγγοι, πονοκέφαλοι ακόμα και ‘θολούρα’ στα μάτια.

Το αυχενικό σύνδρομο εμφανίζεται διαφορετικά σε κάθε παθόντα. Tα κλινικά ευρήματα έχουν σημασία για την πρόγνωση, τη διάγνωση όσο και την αντιμετώπιση του προβλήματος. Ειδικά η μαγνητική τομογραφία έχει συμβάλλει τα μέγιστα στην παροχή πληροφοριών για τον πάσχοντα.

Τα κυριότερα συμπτώματα του αυχενικού συνδρόμου είναι:

• άλγος στην περιοχή του αυχένα
• κεφαλαλγίες
• άλγος στον ώμο
• άλγος στο βραχίονα ή / και στο χέρι
• περιορισμός της κινητικότητας της αυχενικής μοίρας
• μείωση της μυϊκής ισχύος στα άνω και κάτω άκρα
• διαταραχή στη βάδιση («σπαστικό βάδισμα»)
• αιμωδίες (μουδιάσματα) στα άνω άκρα
• μυϊκή αδυναμία στα κάτω άκρα
• ζάλη, αστάθεια
• καρηβαρία (βαρύ κεφάλι)
• ίλιγγος με εμετό

Το αυχενικό σύνδρομο ταλαιπωρεί κατά πλειοψηφία όσους κάνουν καθιστική δουλειά (οι οποίοι συνήθως δεν κάθονται στη σωστή θέση), όσους βρίσκονται με τις ώρες ακίνητοι, μπροστά από ένα κομπιούτερ, και όσους δεν γυμνάζονται. Επτά στα 10 άτομα κάποια στιγμή θα εμφανίσουν το αυχενικό σύνδρομο, ενώ ένα στα έξι άτομα υποφέρει από χρόνιο πόνο του αυχένα. Το αυχενικό σύνδρομο δεν πρέπει να μένει χωρίς αντιμετώπιση γιατί μπορεί να χειροτερέψει.

 Οι αιτίες του αυχενικού συνδρόμου

Οι αιτίες του αυχενικού συνδρόμου είναι πολλές και διαφορετικές. Οι ποικίλες εκδηλώσεις αυτής της κατάστασης εξηγούνται εν μέρει από την πολυπλοκότητα των δομών της σπονδυλικής στήλης στην περιοχή. Εκτός από τους τραυματισμούς και άλλα προβλήματα «μηχανικής προέλευσης» μπορούν να προκαλούν ενοχλήσεις στον αυχένα και τα άνω άκρα.

Μπορούμε να κατατάξουμε τις αιτίες του αυχενικού συνδρόμου σε τέσσερις γενικές κατηγορίες:

1. Δισκοπάθεια – κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου.
2. Αρθρίτιδα των αυχενικών σπονδύλων.
3. Δισκοπάθειες aυχενικών μεσοσπονδυλίων δίσκων.
4. Σπασμός των μυών της περιοχής του αυχένα – από κακή στάση ή ψύξη από τη χρήση κλιματιστικού κτλ.

Η τελική διάγνωση και η εκτίμηση της σοβαρότητας του συνδρόμου γίνεται με απεικονιστικές μεθόδους οι οποίες, με σειρά φθίνουσας σπουδαιότητας είναι οι ακόλουθες: απλές ακτινογραφίες, μαγνητική και αξονική τομογραφία, ηλεκτρομυογράφημα, σπινθηρογράφημα οστών και εργαστηριακές εξετάσεις.

Μερικές απλές συμβουλές για τη στάση του σώματος:

1. Ας προσπαθήσουμε η θέση του κεφαλιού και του αυχένα να είναι σε μια ευθεία. Δηλαδή το κεφάλι να μην προβάλει προς τα μπροστά ενώ καθόμαστε.

2. Καλό θα είναι κάθε 60 λεπτά να σηκωνόμαστε από την καρέκλα μας και με ίσιο τον κορμό μας να περπατάμε για λίγο.

3. Όταν γράφουμε ή εργαζόμαστε μπροστά από την οθόνη ενός υπολογιστή, να διανέμουμε το βάρος των χεριών μας. Αυτό γίνεται όταν ακουμπάμε τα χέρια μας στα χερούλια της καρέκλας. Αποφορτίζουμε έτσι τους μύες της ωμικής ζώνης και του αυχένα.

4. Όταν νιώσουμε τις πρώτες ενοχλήσεις καλό θα είναι να τεντώσουμε το κεφάλι μας προς τα πίσω αργά και μετά προς τα μπροστά. Θα μας ανακουφίσει.

Θεραπεία-αντιμετώπιση αυχενικού συνδρόμου.

Απλές μορφές όπως αυτές που οφείλονται σε μυϊκή κόπωση η μϋική θλάση και διάστρεμμα, υποχωρούν με απλή φαρμακευτική αγωγή μέσα σε διάστημα μερικών εβδομάδων. Είναι σημαντικό σε αυτές τις περιπτώσεις να αποφεύγεται η ακινητοποίηση του αυχένα με κολάρο και να ενθαρρύνεται η πλήρης κινητοποίηση, καθώς έχει αποδειχθεί ότι έτσι επιταχύνεται η αποκατάσταση.

Η αντιμετώπιση των μορφών του αυχενικού συνδρόμου που οφείλονται σε εκφυλιστική νόσο της σπονδυλικής στήλης είναι πιο μακροχρόνια. Βασίζεται κυρίως στη φαρμακευτική αγωγή και στη φυσικοθεραπεία, η οποία στοχεύει τόσο στη λύση του μυϊκού σπασμού που συνυπάρχει και στην κινητοποίηση όλων των αρθρώσεων της αυχενικής σπονδυλικής στήλης όσο και στην ενδυνάμωση του μυϊκού συστήματος του αυχένα και στη βελτίωση της θέσης της αυχενικής σπονδυλικής στήλης.

Πηγή : healthyliving.gr