Παιδική παχυσαρκία. Αν δεν αλλάξουμε εμείς πως περιμένουμε να αλλάξουν εκείνα;
Τα τελευταία χρόνια, η παιδική παχυσαρκία έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις τόσο στην χώρα μας όσο και διεθνώς. Αν λάβουμε υπόψη ότι η Ελλάδα βρίσκεται πρώτη ανάμεσα στα Ευρωπαϊκά κράτη με τα υψηλότερα ποσοστά, αναρωτιέται κανείς τι μπορεί να έχει πάει στραβά. Από τη μία πλευρά σαν χώρα διαθέτουμε τροφές σε αφθονία και εύκολη πρόσβαση και με σχετικά χαμηλό κόστος πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά και από την άλλη μεγαλώνουμε παχύσαρκα παιδιά που αγαπούν το delivery, τα γλυκά και το fast food. Οι παράγοντες φυσικά που έχουν οδηγήσει σε κακές διατροφικές συνήθειες σχετίζονται κυρίως με ένα κακό πρότυπο που δεν είναι άλλο από τους ίδιους τους γονείς. Κακή ποιότητα φαγητού, μεγάλες ποσότητες, συχνά γεύματα, έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, φαγητό μπροστά στην τηλεόραση, δίνουν μάλλον ένα λάθος παράδειγμα στα μικρά παιδιά που έχουν από την φύση τους την τάση να μας μιμούνται. ‘Όμως και κάποιοι εξωτερικοί παράγοντες δεν βοηθούν. Για παράδειγμα τα σχολικά κιλικεία και καντίνες αντί να περιλαμβάνουν στη λίστα τους προϊόντα με χαμηλά λιπαρά και θερμίδες όπως φρούτα και γιαούρτι που θα δώσουν στα παιδιά τις απαραίτητες βιταμίνες και τα θρεπτικά συστατικά, προσφέρουν τροφές με μηδενική διατροφική αξία η ακόμη χειρότερα τροφές με τρανς λιπαρά και συντηρητικά.
Τα παχύσαρκα παιδιά κινδυνεύουν από σοβαρές ασθένειες, όπως διαβήτη τύπου 2, υψηλή πίεση και υψηλή χοληστερόλη. Σε έρευνα του Πανεπιστημίου της Κρήτης βρέθηκε ότι ένα στα δύο Ελληνόπουλα ηλικίας 4 έως 7 ετών έχει υψηλή χοληστερόλη. Επίσης, ανησυχητικά ήταν τα ευρήματα ανάλογης ελληνικής μελέτης, η οποία βρήκε αυξημένο επιπολασμό αρτηριακής υπέρτασης σε ελληνόπουλα από τη βόρεια Ελλάδα.
Πολύ σημαντική είναι η συμβολή του διαιτολόγου εάν έχουμε ένα παιδί που αντιμετωπίζει το πρόβλημα, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η παιδική παχυσαρκία επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την μετέπειτα ζωή και τις διατροφικές συνήθειες ενός παιδιού. Είναι λάθος να ξεκινήσουμε δίαιτα στο παιδί από μόνοι μας καθώς η θεραπεία του παχύσαρκου παιδιού θα πρέπει να στοχεύει στην αλλαγή αυτών των λανθασμένων διαιτητικών συνηθειών, αλλά και να είναι συμβατή με την ανάπτυξή του, δηλαδή να του παρέχει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Για τον διαιτολόγο επίσης, επιτυχής θεραπεία στα παιδιά θεωρείται η επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης ή η διατήρηση του βάρους, ώστε το παιδί καθώς αναπτύσσεται να αποκτήσει το ιδανικό βάρος για το ύψος του. Επίσης είναι πολύ σημαντικό να παρακινούμε τα παιδιά να δραστηριοποιούνται και να γυμνάζονται.
Από την άλλη δεν μπορούμε να παραβλέπουμε ότι οφείλουμε να αλλάξουμε τις συνηθείες μας μαζί με το παιδί. Πως περιμένουμε να αλλάξει εκείνο αν δεν του δώσουμε το καλό παράδειγμα; Καποιοι τρόποι που θα μας βοηθήσουν να το επιτύχουμε είναι οι ακόλουθοι:
- Επιλέγουμε το σπιτικό φαγητό και αφήνουμε τα παιδιά να συμμετέχουν στη διαδικασία της παρασκευής του φαγητού.
- Αποφεύγουμε τα τηγανιτά και τα φαγητά με πολύ λίπος.
- Αντικαθιστούμε σταδιακά το προϊόντα που έχουν άσπρο αλεύρι με εκείνα με αλεύρι ολικής άλεσης.
- Δίνουμε γλυκά στα παιδιά αλλά με μέτρο. Μία φορά την εβδομάδα είναι ένας καλός χρόνος και δεν συνδέουμε ποτέ ούτε το φαγητό ούτε τα γλυκά με την επιβράβευση η την τιμωρία. (Μάζεψες τα παιχνίδια σου; Πάρε ένα σοκολατάκι. Δεν ήσουν υπάκουη; Δεν έχει φαγητό.)
- Καθόμαστε όλοι μαζί στο τραπέζι και τρώμε αργά με παύσεις.
- Αντικαθιστούμε τα ανθιυγεινά σνακ ανάμεσα στα γεύματα με επιλογές όπως φρούτα, γιαούρτι με μέλι, καρότα και ωμούς ξηρούς καρπούς.
- Προτρέπουμε τα παιδιά να διαλέξουν μόνα τους το φαγητό τους ανάμεσα από τρόφιμα θρεπτικά και με χαμηλές θερμίδες.
- Βρίσκουμε λίγο χρόνο μέσα στην ημέρα για να βγούμε έξω όλοι μαζί για ένα περίπατο η παιχνίδι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα συνδυάσουμε την δραστηριότητα με κατανάλωση φαγητού η γλυκού.
- Δεν δημιουργούμε ένα κλίμα στέρησης στα παιδιά καθώς έτσι θα έχουμε σίγουρα αντίθετα αποτελέσματα.
Της Έλενας Πλαϊνάκη