Πανδημία: Η ψυχολογία μας την επόμενη ημέρα

Σας ικανοποίησε; Αν Ναί! Κοινοποιήστε μας και στους φίλους σας.

Η πανδημία του κορωνοιού πέρσι τέτοια εποχή δεν μας είχε ακόμα πλησιάσει. Ίσως και ακόμα να νομίζαμε οτι δεν θα μας «αγγίξει» έχοντας  υπερεκτιμήσει την επιστήμη. Τελικά διαψευστήκαμε και ένα τεράστιο κύμα αλλαγής ήρθε και «σάρωσε» τη ζωή μας.

Την άλλαξε, την απλοποίησε, την έκανε σε ορισμένες περιπτώσεις πιο βαρετή και σε άλλες περιπτώσεις περισσότερο ενδιαφέρουσα.

 Αν και μας έπιασε απροετοίμαστους όλο αυτό καταφέραμε και προσαρμοστήκαμε σχετικά εύκολα στα νέα δεδομένα. Αποκτήσαμε νέες συνήθειες, εκτιμήσαμε μικρά καθημερινά πράγματα, βρήκαμε διέξοδο σε ατελείωτους περιπάτους, ανανεώσαμε τα σπίτια μας, διαβάσαμε και είδαμε πολλές σειρές και ταινίες. Και μπορεί όλα αυτά που έκαναν τη ζωή μας άνω – κάτω να ήταν σοκαριστηκά  όμως τελικά μάλλον κάτι κερδίσαμε από όλη αυτή την περιπέτεια. Και τώρα τι γίνεται; Τώρα που όλοι είμαστε κουρασμένοι;

Η έναρξη των εμβολιασμών εγκαινιάζει μια νέα ακόμα εποχή, αυτή της μετάβασης στην επόμενη μέρα! Φυσικά και θα συνεχίσουμε να προσέχουμε αλλά σίγουρα το εμβόλιο μας δίνει ελπίδα φωτός οτι κάποια στιγμή θα πάρουμε πίσω τη ζωή μας.

«Σαφώς είναι πολύ θετική αυτή η εξέλιξη αλλά λαμβάνοντας υπόψιν τις ανακοινώσεις του ΠΟΥ και άλλων επιστημόνων είναι κάπως πρόωρο να χαμογελάσουμε πλατιά. Αξίζει να αναφερθεί ότι σύμφωνα με τον Goleman, συγγραφέα του βιβλίου «Η συναισθηματική νοημοσύνη» έχουμε δυο «μυαλά»: To Λογικό νου και το Συγκινησιακό νου. Προκειμένου να καταπολεμήσουμε αποτελεσματικά το φόβο της πανδημίας χρειάζεται ισορροπία μεταξύ του λογικού και του συγκινησιακού νου. Είναι απαραίτητη η ύπαρξη μια σταθερής αναλογίας μεταξύ συναισθήματος και λογικής. Όσο πιο έντονο είναι το συναίσθημα, τόσο κυριαρχεί ο συγκινησιακός νους και αδρανοποιείται ο λογικός. Επομένως συνεχίζουμε να ακολουθούμε τα μέτρα προφύλαξης, κρατάμε την ψυχραιμία μας, αποφεύγουμε τον υπερβολικό ενθουσιασμό σχετικά με το εμβόλιο, αλλά αποφεύγουμε και την καταστροφολογία». Μας εξηγεί η Δώρα Φούντα, κοινωνιολόγος (MPhil University of Glasgow, Certifiedcoach, University of Cambridge, UK, www.fountacoach.gr.)

Με δεδομένο οτι οι επιπτώσεις στον επαγγελματικό και προσωπικό τομέα ήταν τεράστιες και οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις θα μας συνοδεύουν για αρκετό καιρό ακόμα, η κ. Φούντα, μας εξηγεί γιατι το coaching  θα είναι ιδανικό για την επόμενη ημέρα στον προσωπικό και επαγγελματικό τομέα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι «διαλύθηκε» η επαγγελματική ζωή πολλών ανθρώπων και κλονίστηκε σοβαρά σε πολλές περιπτώσεις η προσωπική μας ηρεμία.

Το coaching με τις πρακτικές του μπορεί να υποστηρίξει άτομα και οργανισμούς να επιβιώσουν στο νέο εργασιακό τοπίο όπως διαμορφώνεται.

«Το 2020, η ανθρωπότητα βίωσε μια πρωτοφανή κατάσταση η οποία θυμίζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η πανδημία μας επηρέασε σε επίπεδο γνωστικό, συναισθηματικό και συμπεριφορικό.

Εν μία νυκτί, ο COVID-19 υποχρέωσε την ανθρωπότητα να πατήσει ένα μεγάλο pause, να σταματήσει, να αναστοχαστεί και να μετασχηματίσει τον τρόπο λειτουργίας της. Η εκπαίδευση, η εργασία, η ψυχαγωγία, τα ταξίδια και οι κοινωνικές συναναστροφές μας, καθορίστηκαν και θα καθορίζονται για αρκετό καιρό ακόμα από τους όρους που επιβάλλει ο ιός.

Επιπλέον, θα ήθελα να επισημάνω ότι η πανδημία μας βρήκε απροετοίμαστους σε όλα τα επίπεδα. Ο βασικός λόγος, ίσως είναι ότι θεωρήσαμε την επιστήμη παντοδύναμη και ότι μπορούσε να μας προστατέψει από παρόμοιους ιούς. Δυστυχώς η πραγματικότητα μας διέψευσε, η εξάπλωση του κορωνοϊού συνεχίζεται και ήδη βιώνουμε το φόβο ενός τρίτου κύματος έξαρσης του.

Είναι εμφανές λοιπόν ότι ζούμε σε περίοδο μεγάλων ανακατατάξεων και είναι πολλά αυτά που δεν ελέγχουμε. Οι αλλαγές είναι βίαιες και συνεχόμενες με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να τις διαχειριστούμε.

Για παράδειγμα, στην παρούσα φάση δεν ελέγχουμε το πως εμφανίστηκε ο ιός και πόσο θα κρατήσει ή αν θα εμφανιστούν άλλοι πιο θανατηφόροι ιοί. Θεωρώ ότι είναι χρήσιμο να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που ελέγχουμε σε μεγαλύτερο βαθμό είναι μόνο τον εαυτό μας. Δηλαδή, το πως αντιμετωπίζουμε σε ατομικό επίπεδο αυτή την κρίση.

Φοβόμαστε και αποστασιοποιούμαστε από τις καταστάσεις ή αναλαμβάνουμε δράση; Ο φόβος της πανδημίας είναι φυσιολογικός, αλλά για να μπορέσουμε να τον αντιμετωπίσουμε, θα πρέπει πρώτα να τον κατανοήσουμε, στη συνέχεια να τον αποδεχτούμε και μετά να τον διαχειριστούμε. Εμείς οφείλουμε να αναλάβουμε την ατομική μας ευθύνη (π.χ τηρούμε τις οδηγίες των ειδικών) και να συνεχίσουμε ενεργά, στο μέτρο που επιτρέπουν οι καταστάσεις, τη ζωή μας».

Η αλλαγή που αναγκαστήκαμε να βιώσουμε τους τελευταίους μήνες στην καθημερινότητά μας είναι αναμφισβήτητα αφόρητη  και θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τα χαρακτηριστικά στάδια που βιώνει κάποιος όταν αντιμετωπίζει  μια απώλεια: άρνηση, θυμός, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη και αποδοχή. Ο κάθε άνθρωπος βέβαια, αντιδρά με τον δικό του τρόπο ανάλογα με την προσωπικότητα του αλλά και τις εμπειρίες του.

«Το coaching είναι συνυφασμένο με την αλλαγή και τη δράση. Στόχος του coach, είναι να προετοιμάσει τα άτομα να διαχειριστούν ομαλά τις μεταβάσεις, να αποκτήσουν νέες δεξιότητες και να πετύχουν τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής. Στην εποχή του COVID-19, το coaching θα διαδραματίσει καίριο ρόλο στον προσωπικό και επαγγελματικό τομέα. Σε προσωπικό επίπεδο, θα χρειαστούμε να εστιάσουμε στο εδώ και τώρα, να ανακαλύψουμε τα δυνατά μας σημεία, να βελτιώσουμε τα αδύναμα, να κτίσουμε ψυχική ανθεκτικότητα και να βαδίσουμε με πρόγραμμα και αισιοδοξία στο μέλλον. Σε επαγγελματικό επίπεδο, οι επιχειρήσεις θα χρειαστούν στελέχη με νέες ηγετικές δεξιότητες και ικανότητες. Όλη αυτή η νέα πραγματικότητα απαιτεί την υιοθέτηση νέων συνηθειών και συμπεριφορών. Ως εκ τούτου, το coaching με τις πρακτικές του μπορεί να υποστηρίξει άτομα και Οργανισμούς να επιβιώσουν στο νέο εργασιακό τοπίο όπως διαμορφώνεται».

Το σίγουρο πάντως είναι ένα «Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια πως θα είναι η επόμενη ημέρα, όπως κανένας δεν είχε προβλέψει ότι ανθρωπότητα θα έκανε αυτό το τεράστιο pause λόγω ενός «αόρατου εχθρού». Κανείς δεν προέβλεψε ότι το 2020 θα βρισκόμασταν μπροστά στο δίλημμα, στέρηση προσωπικών ελευθεριών ή υγεία; Αυτή η πανδημία, μας οδηγεί σε μια άγνωστη νέα κανονικότητα αλλά μας δίνει και την ευκαιρία να αναρωτηθούμε τι δεν κάναμε σωστά. Τι μπορούμε από εδώ και πέρα να διορθώσουμε; Θα αλλάξουμε τελικά; Το μέλλον θα δείξει…»

 

Σας ικανοποίησε; Αν Ναί! Κοινοποιήστε μας και στους φίλους σας.

Σχόλια

Προσθήκη σχολίου

mood_bad
  • Κανένα σχόλιο ακόμα.
  • chat
    Προσθήκη σχολίου
    keyboard_arrow_up