“Ο φόβος είναι ένα από τα βασικότερα συναισθήματα του ανθρώπου και προκαλείται από έναν πραγματικό ή φανταστικό κίνδυνο. Είναι ένας πρωτόγονος αμυντικός μηχανισμός που μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε έναν επερχόμενο κίνδυνο. θα πρέπει να διακρίνεται από τη φοβία, η οποία είναι πολύ πιο σοβαρή από την απλή αίσθηση του φόβου. Η φοβία σχετίζεται με ένα υπερβολικό φόβο ο οποίος συνεχίζει να υφίσταται ακόμα και όταν δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος“.
Η Δώρα Φούντα, Κοινωνιολόγος MPhil -Certified coach, University of Cambridge,UK. Επιστημονικός Συνεργάτης Πανεπιστημίου Αιγαίου, μας μιλάει για όλα αυτά τα συναισθήματα που μας βασανίζουν καθημερινά όσο βιώνουμε τον εγκλεισμό εξαιτίας του covid 19. Μακριά από αγαπημένους φίλους, στενούς μας συγγενείς και συνεργάτες ο καθένας από εμάς αντιμετωπίζει μια νέα πραγματικότητα επικεντρωμένη στον κορωνοϊό.
“Στην παρούσα φάση, ο φόβος της πανδημίας μας φέρνει αντιμέτωπους με τη θνητότητα μας, κάτι το οποίο μέσα στους “τρελούς” ρυθμούς της καθημερινότητας, φαίνεται να είχαμε ξεχάσει. Αυτό βέβαια είναι φυσιολογικό γιατί οι άνθρωποι συνήθως αντιστέκονται στην αποδοχή των δύσκολων συναισθημάτων τους, κρίνοντας τα ή αγνοώντας τα (π.χ δεν τρέχει τίποτα, δεν φοβάμαι). Σύμφωνα όμως με επιστημονικές έρευνες όσοι επιτρέπουν στο φόβο και στη θλίψη να κάνουν τον κύκλο τους, παρουσιάζουν λιγότερα συμπτώματα διαταραχής διάθεσης, σε σχέση με αυτούς που έχουν την τάση να τα “θάβουν” βαθιά μέσα τους. Τον φόβο για να μπορέσουμε να τον αντιμετωπίσουμε, θα πρέπει πρώτα να τον κατανοήσουμε, στη συνέχεια να τον αποδεχτούμε και τέλος να τον διαχειριστούμε”.
Πως όμως θα τα καταφέρουμε όλα αυτά; Πως θα μπορέσουμε τελικά να διαχειριστούμε το φόβο μας και να νιώσουμε λίγο καλύτερα; H κ. Φούντα μας εξηγεί τους λόγους από τους οποίους πηγάζει ο φόβος μας και προτείνει κάποιους τρόπους που θα μας βοηθήσουν να νιώσουμε καλύτερα.
Είναι πολύ πιθανόν στο επόμενο διάστημα να εκδηλωθούν συμπτώματα ρατσισμού και ξενοφοβίας μπροστά στον κίνδυνο της εξάπλωσης του ιού. Θα πρέπει να αποφύγουμε τον στιγματισμό των ανθρώπων ή εθνικοτήτων που προσβάλονται απο τόν. Ο ιός δεν είναι κινέζικος ούτε ιταλικός, ο ιός μας αφορά όλους .
Μόνο με ενσυναίσθηση, κατανόηση, συμπόνια, υπομονή και αλληλεγγύη θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε σταδιακά στην κανονικότητα μας.
Aς μην ξεχνάμε :
Τέλος, ίσως η πρωτοφανής αυτή κρίση είναι μια ευκαιρία για μια ουσιαστική ενδοσκόπηση, μια ευκαιρία να πατήσουμε ένα pause για λίγο και να αναρωτηθούμε: τι έχω στη ζωή μου που απολαμβάνω; τι θα ήθελα να αλλάξω ; τι λειτουργεί καλά; τι θα ήθελα να βελτιώσω; πως μπορώ να το βελτιώσω;
Eπιπλέον θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν ελέγχουμε τα πάντα, αυτό όμως που ελέγχουμε σίγουρα είναι τον τρόπο σκέψης μας και τη συμπεριφορά μας.
Σχόλια