Καραντίνα: γιατί ευνοεί την έξαρση των εξαρτήσεων;

Σας ικανοποίησε; Αν Ναί! Κοινοποιήστε μας και στους φίλους σας.

Αναμφίβολα, η καραντίνα, ο περιορισμός δηλαδή των μετακινήσεών μας και των ανθρώπων με τους οποίους ερχόμαστε σε στενή προσωπική επαφή, είναι ένα προληπτικό μέτρο, το οποίο προασπίζεται τη δημόσια υγεία. Δεν ερχόμαστε σε επαφή με τον ιό και δεν μεταδίδουμε εμείς οι ίδιοι τον ιό. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων αποδέχεται σήμερα και τηρεί τα περιοριστικά μέτρα.

Η ψυχίατρος Γεωργία Τ. Μπαλτά, μας εξηγεί πως βλέπουν οι επιστήμονες της ψυχικής υγείας όλη αυτή την κατάσταση… 

“Είναι γνωστό μεταξύ των επιστημόνων της ψυχικής υγείας ότι η καραντίνα είναι μια εξαιρετικά επιβαρυντική κατάσταση για όλους μας. Το ψυχικό φορτίο που ασκείται πάνω μας είναι δυσβάσταχτο. Και αυτό, γιατί η καραντίνα έχει δύο διαστάσεις, οι οποίες αποτελούν μεγάλους στρεσσογόνους παράγοντες για τον άνθρωπο.

  1. Η μία είναι η στέρηση:η στέρηση τόσο της προσωπικής μας ελευθερίας, όσο και των δυνατοτήτων που είχαμε να διασκεδάζουμε, να χαλαρώνουμε, να φορτίζουμε τις μπαταρίες μας, να απολαμβάνουμε, να νιώθουμε ευτυχισμένοι. Ταξίδια, ανθρώπινες συναθροίσεις, κοινωνική ζωή, αγορές, μια απλή βόλτα…όλα μάς είναι προς το παρόν απαγορευμένα. Περιορισμός, καταπίεση!
  2. Η δεύτερη είναι η απειλή του θανάτου, του δικού μας ή των ανθρώπων που αγαπάμε. Φόβος, ανασφάλεια!

Όλα αυτά μας πιέζουν ψυχικά σε εξαιρετικό βαθμό. Η μοναδική δυσκολία της τωρινής κατάστασής είναι ότι a prioriδεν έχουμε πρόσβαση σε διαδικασίες ή καταστάσεις που κλασσικά μας βοηθούν να ξεπεράσουμε το στρες. Γιατί είναι απαγορευμένες, γιατί είμαστε σε καραντίνα! Και το άγχος και η θλίψη μεγαλώνουν…Φαύλος κύκλος!”

Οι μόνες επιτρεπόμενες διέξοδοι για να ρυθμίσουμε τα συναισθήματά μας, για να νιώσουμε καλύτερα και για να αντέξουμε την παρούσα στέρηση είναι δραστηριότητες και ασχολίες εντός του σπιτιού. Τα πράγματα, όμως, που ρεαλιστικά μπορούμε να κάνουμε μέσα στο σπίτι, δεν είναι για όλους πάντα αρκετά. Για τους περισσότερους ανθρώπους ο κατ᾽ οίκον περιορισμός προκαλεί συσσωρευμένο άγχος και θλίψη. Και η ειδικός συνεχίζει…

“Σε πολλούς ανθρώπους, αυτή η ψυχική πίεση προκαλεί παλινδρόμηση στα πρώτα στάδια της ψυχοσυναισθηματικής οργάνωσης, τότε που η απόλαυση και η ζωή η ίδια περιστρεφόταν γύρω από το στόμα. Στην πρώτη βρεφική ηλικία το γάλα είναι τροφή, αγάπη, φροντίδα, ζωή. Αυτή η πληροφορία, ότι δηλαδή η αγάπη, η ασφάλεια και η απόλαυση έρχονται μέσω της στοματικής περιοχής, υπάρχει αποθηκευμένη σε περιοχές του εγκεφάλου μας που σχετίζονται με τα συναισθήματα. Και σε καταστάσεις στρες ανασύρεται και χρησιμοποιείται. Εν καιρώ καραντίνας (και γενικά σε όλες τις καταστάσεις στρες) τρώμε περισσότερο, όχι γιατί πεινάμε, αλλά γιατί προσπαθούμε να ανακουφίσουμε το άγχος μας ή γιατί αναζητάμε μια πηγή ευχαρίστησης. Πίνουμε περισσότερο αλκοόλ, για τους ίδιους λόγους. Καπνίζουμε περισσότερο. Το ίδιο ισχύει και για άλλες ουσίες που δεν είναι νόμιμες (στο μέτρο που είμαστε εξαρτημένοι από αυτές και μπορούμε να τις προμηθευτούμε).

Χρειάζεται προσοχή και επαγρύπνηση. Εφόσον αναγνωρίζουμε στον εαυτό μας τις παραπάνω συμπεριφορές, επιβάλλεται να ελέγχουμε την ποιότητα και κυρίως την ποσότητα των τροφών και ουσιών που καταναλώνουμε. Διαφορετικά, στην προσπάθεια να διατηρήσουμε την ψυχική μας υγεία, βλάπτουμε και τη σωματική μας υγεία. Αν δεν τα καταφέρνουμε, ζητάμε βοήθεια. Η καραντίνα θα λήξει κάποια στιγμή, και θα ξαναπάρουμε στα χέρια τη ζωή μας πάλι. Ας προσπαθήσουμε να την ξαναρχίσουμε από εκεί που την είχαμε αφήσει!”

georgiabalta@gmail.com

Σας ικανοποίησε; Αν Ναί! Κοινοποιήστε μας και στους φίλους σας.

Σχόλια

Προσθήκη σχολίου

mood_bad
  • Κανένα σχόλιο ακόμα.
  • chat
    Προσθήκη σχολίου
    keyboard_arrow_up